Jak złe składowanie skraca życie oringów, uszczelek i simmeringów

Uszczelnienie wygląda idealnie – gładka powierzchnia, brak widocznych rys. Po montażu w maszynie zaczyna jednak przeciekać, bo przez niewłaściwe składowanie straciło sprężystość. Złe warunki magazynowania degradują gumę wewnętrznie, osłabiając jej zdolność do utrzymania szczelności pod ciśnieniem.

Czynniki przyspieszające starzenie gumy w uszczelnieniach

Guma, z której wykonane są uszczelnienia, to materiał podatny na degradację pod wpływem czynników zewnętrznych. Podwyższona temperatura przyspiesza utlenianie elastomerów, co prowadzi do ich twardnienia i utraty elastyczności. Proces ten zachodzi nawet w temperaturze pokojowej, ale staje się znacznie szybszy z każdym jej wzrostem. Równie szkodliwe jest światło słoneczne (promieniowanie UV) oraz ozon, obecny w powietrzu np. w pobliżu urządzeń elektrycznych. Ozon aktywnie rozrywa podwójne wiązania w łańcuchach polimerowych gumy, inicjując powstawanie mikropęknięć osłabiających strukturę uszczelnienia.

Na żywotność uszczelnień wpływa też bezpośredni kontakt z niektórymi substancjami i obciążeniami mechanicznymi. Oleje i rozpuszczalniki mogą powodować pęcznienie lub nawet rozpuszczanie gumy, w zależności od jej składu chemicznego. Z kolei pył i inne zanieczyszczenia, osadzając się na powierzchni, tworzą punkty, w których mogą powstawać pęknięcia. Trwałe odkształcenie uszczelki może być również skutkiem długotrwałego nacisku, na przykład w zbyt ciasnym lub nieodpowiednim opakowaniu.

Jak prawidłowo przechowywać uszczelnienia techniczne?

Aby zachować właściwości uszczelnień, należy przechowywać je zgodnie z wytycznymi normy ISO 2230. Kluczowe jest zapewnienie stabilnych warunków bez naprężeń i ściskania. Temperatura w magazynie powinna być stała i nie przekraczać 25°C, ponieważ wahania termiczne powodują rozszerzanie i kurczenie się materiału, co osłabia jego strukturę. Wilgotność względna powietrza musi utrzymywać się poniżej 65%. Pomieszczenie musi być ciemne, bez dostępu do światła słonecznego i sztucznych źródeł światła zawierających promienie UV.

Uszczelnienia powinny być składowane w opakowaniach, które chronią przed zanieczyszczeniami, światłem i wilgocią. Najlepiej sprawdzają się szczelne worki polietylenowe lub kartony wyłożone materiałem ochronnym. Ważne jest, aby poszczególne partie, różniące się materiałem lub rozmiarem, były od siebie oddzielone. Zapobiega to niepożądanym reakcjom chemicznym i odkształceniom wynikającym z kontaktu różnych typów elastomerów.

Różne typy uszczelnień wymagają nieco innego podejścia. Oringi, ze względu na swój kształt, są szczególnie wrażliwe na odkształcenia pod wpływem nacisku, dlatego należy je przechowywać luzem, bez ściskania. Płaskie uszczelki powinny być składowane na płasko, aby uniknąć ich zaginania, które mogłoby uszkodzić strukturę materiału. W przypadku simmeringów najważniejsza jest ochrona wargi uszczelniającej i sprężyny przed zgnieceniem i zanieczyszczeniami, dlatego najlepiej trzymać je w oryginalnych opakowaniach.

Przed samym montażem warto przeprowadzić szybką kontrolę wizualną i manualną. Sygnałami świadczącymi o degradacji materiału są stwardnienie, mikropęknięcia, utrata elastyczności lub zmiana wymiarów. Każdy z tych objawów powinien zdyskwalifikować element z użycia. Nietypowe odbarwienia mogą wskazywać na nadmierną ekspozycję na światło, a lepka powierzchnia – na kontakt z nieodpowiednimi chemikaliami.

Prawidłowe magazynowanie to inwestycja, która przedłuża żywotność uszczelnień i zapobiega kosztownym awariom. Sposób, w jaki przechowujemy oringi, uszczelki płaskie czy simmeringi, bezpośrednio decyduje o tym, czy zachowają one swoje właściwości i zapewnią pełną szczelność po zamontowaniu w urządzeniu.